Herkesin tanidik ama öteki oldugu bir dünyada uyumaya devam

Isvicre edebiyatinda, son dönemin en cesur ve siradisi kalemlerinden biri olarak kabul edilen Dorothee Elmigerin yeni romani.

Uykuyayatanlar, adini, sanayi devriminin ilk yillarinda kirsaldan kente yogun göc nedeniyle yasanan evsizlik ve yersizlik olgularindan alarak, günümüzün uyuyanlarina yönelik politik ve sosyolojik bir calar saat görevi üstleniyor.

Mültecilik ve sinir olgularina dair yeni bir bakis getiren kitap, Herkesin birbirini tanidigi ve yabancilastigi bir dünyada, öteki olmamak ne kadar mümkün sorusunu yöneltiyor.

Avrupanin orta yerinde, farkli meslek ve gecmislere sahip bir grup insan bir evde bulusur. Aralarinda, aidiyet kavramina iliskin, derin ve bitimsiz bir sohbet baslar. Insanin varolusundan bu yana konusulan konular, kimi zaman eski bir portreye, kimi zaman güncel bir habere, kimi zamansa mahalleye yeni tasinan yabancilara gelir. Ardi sira akip giden cümlelerin ucu hep ayni yere dokunur Insanin ait olamama sorunu. Peki, hic susmadan konusan bunca insanin, bir yere varabildiklerini kim iddia edebilir

Isvicre edebiyatinin gelecek vadeden isimlerinden biri olarak gösterilen ödüllü yazar Dorothee Elmiger, sonsuz bir döngüde akip giden diyaloglardan olusan bu kitabinda, aidiyet, sinir ve kisisel özgürlük gibi kavramlara yeni bir bakis getiriyor.

Uykuyayatanlarin, uyumak icin öyle cok güvenli yerleri yoktu, yeniden calismaya hazir olabilmek adina birkac saatligine kiralik bir yere kivriliveriyorlardi. Kacak varliklar olarak adlandiriliyorlardi...