Bugünkü Filistin topraklarinda Davut ve Süleyman yerlesik bir Yahudi kimligi ve devleti kurmuslardi. Ancak devlet, Süleymanin ölümünden sonra I.Ö. 933 Israil ve Yahuda Kralliklari olarak ikiye ayrildi. Ilkinin Asurlular I.Ö. 722 ikincisinin de Babilliler I.Ö. 586 tarafindan yikilmasiyla sürgün hayati basladi Yahudiler icin - ta ki 1948de Israil devleti ayni topraklarda yeniden kurulana dek.

Tarih boyunca antisemitizm ve soykirimla mücadele eden Yahudiler icin kendi devletlerine sahip olma düsüncesine iten ana husus; yurtsuz kaldiklari dönemin coskulu söylemi olan milliyetcilik degil, güvenlik duygusuydu. Filistin topraklarina bir Yahudi göcü basladi, fakat bu topraklar ne bos ne de halksizdi. Bu topraklarda Filistinli Araplarla birlikte yasam baslayinca etnik ve sosyal catismalar da dogal olarak birlikte geldi. Her iki taraf da taviz vermeden bu catismalari sürdürürken mücadele artik savas boyutuna evrildi ve karsilikli beka sorununa sabitlendi.

Ya güclü olan taraf olarak Israil, Filistinin tamamini ele gecirip Filistinlileri yerinden ederek catismayi cözecek ya da her iki tarafin da Filistin cografyasinda kendine ayri bir yasam alani olusturacagi bir secenege yönelinecekti. Catismanin dogasi, bölgesel ve uluslararasi konjonktür ikincisini gecerli kildi. Bu secenek tarihsel sürec icinde iki devletli cözüm olarak sahneye tasindi.

Elinizdeki bu calisma Israilin Filistin tarafiyla barisi saglayacak bir anlasma güncel anlamiyla iki devletli cözüm baglaminda düsünce, tutum ve eylemlerini tarihi akis icinde belirlemeye calisip, Israilli karar vericilerin gerek örtüsen gerekse catisan söylemlerinden ve eylemlerinden yararlanarak baris sürecine Israilin perspektifinden nasil baktigini ele almaktadir.