Bu hikayeler Cumhuriyetin, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin hikayesidir.
1934 yilinda, o güne kadar cekilen Türk filmlerinin senaryolarini yetersiz bulan dönemin önde gelen gazetelerinden biri ve ülkenin tek film yapim sirketi bir senaryo yarismasi düzenler. Yarismaya katilacaklara, kaleme alacaklari eserlerin milli hayatimizdan alinmis olmasi ve büyük inkilabimizdan ilham almasi sartini koyarlar. Kisa sürede üc yüzü askin film hikayesi, gazete idarehanesine gönderilir. Bir önjüri iclerinden otuz tanesini secer ve bu hikayeler gazetede yayimlanir.
Cumhuriyetin onuncu yili kutlandiktan kisa bir süre sonra Türkün, Birinci Dünya Savasindan o güne kadar yazdigi, neredeyse yirmi yillik bir destanin parcalaridir bu hikayeler.
Bugünden bakildigindaysa Cumhuriyetin nasil kuruldugunu anlatmasi, neredeyse yirmi yila yayilan askeri ve beseri savaslarin fertler üzerinde yarattigi etkiyi ortaya koymasiyla mükemmel bir hatirlatmadir her biri.
Bu hikayeler, Cumhuriyeti kuran neslin psikolojik ve sosyolojik röntgenidir.
Birazdan siz de okuyup göreceksiniz; o günlere gidiveriyor, otuzlarin Türkiyesinde buluyor kendini okudukca insan. Bu öyküleri yazanlarin neler hissettigini, neyi, neden yazdigini idrak etmeye calisiyor. Edebiyatin böyle bir büyüsü var ne mutlu ki. Gününü satirlara döküyor, gercegi, kendi gercegini ilelebet muhafaza ediyor.
