Kadinlar bir çinara yaslanip yaslanmak ister, adamlar bir papatya ya sarilip uslanmak. Adam kadina çinar, kadin adama papatya oldugu sürece ne papatya incinir, ne de çinar devrilir.
Mülteci kampinda gün saymak yerine sabirla ayakta kalmaya devam ediyorum. Sartlar zor malum... Muhtemelen sonrasinda; günler daha da zor geçecek. Beterin beteri vardir degil mi? "Sabir tasim çatladi" demeyecegim. "Ey Sabir! Sen çatlayana kadar sabredecek ve dayanacagim."
Kampta yasanan zorluklar, ülkesindeki insan manzaralari, kafa karisikliklari, dogru yolu bulma, hayatina yön verme adina gördügü ufacik bir umuda sarilan, yasadigi her ani kaleme almis bir kadinin kamp hatiralari.
Yasanan karmasa, yeni hayatin sancilari, geride kalanlar, yeni taninan hayatlar ve her çilede, her hüzünde içindeki inanç gücüne sarilan bir köse yazarinin, içten, samimi, dobra, katiksiz kamp hatiralari.
