Yirmi otuz yil öncesine kadar doganin insanlasmasi calismanin, toplumsallasmanin, aklin gelismesinin bir mucizesi olarak degerlendiriliyor; en yetkin kisiler bile bu sürec icinde saptanabilen evrim asamalarini anlamak ve anlatmakta büyük zorluk cekiyorlardi. Bu konu artik büyük oranda aydinlandi. Bulgular bir senfoni güzelligiyle sergileniyor. Darwin Kuraminin dogrulugu ve güzelligi, öneri olmanin ötesinde, ayrintilariyla ortaya konuldu. Ve calismalar da devam ediyor. Ancak son yillarda pek cok sey degisti...
Akilli insan Homo sapiens, gerek kendi soyundan gelenlere, gerek dogaya karsi anlasilmasi cok kolay olmayan bir tutumla bir hasim, bir düsman gibi davranmaya ya da cok eskiden beri icinde tasidigi bu egilimi acikca ortaya koymaya; kendi gelecegini ve dogayi geri dönüssüz bir bicimde tahrip etmeye basladi. Bu baglam icinde Doganin Insanlasmasi, akilli insanin gelisimi -neredeyse- kötü bir is kazasi gibi üzüntüyle izleniyor. Modern insan bu davranisinda o denli ileri gidiyor ki mucizevi bir sekilde karsilanan bu sürec, doganin yüz karasi olmaya dönüsüyor. Darwin Devrimini ve buradan yola cikilarak gelistirilen seleksiyon teorilerini tek basina okumanin yetersizligi ortada. Bu sürecte olanlari, Kafkanin 6 Nisan 1917de yazdigi ve dünyanin durumunu insanlasmak zorunda kalmis bir sempanzenin gözüyle anlattigi Akademi Icin Bir Rapor adli öyküsüyle birlikte okumanin saglikli bir düsünce olusmasina katkida bulunacagini ve yine Kafkanin söyledigi Dünyayla arandaki ölümcül mücadelede dünyanin yaninda ol aforizmasini da unutmamak gerekir.
Tutunamayanlarin Politik Psikolojisi, Bilimsel Bir Peri Masali Freudun Aile ve Tarihsel Romani, Asiyandaki Kahin Tevfik Fikretin Melankolik Dünyasi kitaplarini Okuyan Usa emanet eden Serol Teber, Melankoli Normal Bir Anomali, Politik Psikoloji Notlari, Davranislarimizin Kökeni ve Doganin Insanlasmasi ile okurlariyla yeniden bulustu.